รัฐบาลญี่ปุ่นเตรียมเริ่มใช้ระบบ Employment for Skill Development ตั้งแต่เดือนเมษายน 2570 เพื่อพัฒนาทักษะและสร้างแรงจูงใจให้แรงงานต่างชาติทำงานในญี่ปุ่นได้นานขึ้น ท่ามกลางการแข่งขันดึงดูดแรงงานฝีมือกับประเทศอื่น เช่น เกาหลีใต้และไต้หวัน ภายใต้ระบบนี้ แรงงานต่างชาติสามารถฝึกงานต่อเนื่องได้ 3 ปี และหากผ่านเกณฑ์ทักษะเฉพาะและภาษาญี่ปุ่น จะสามารถขอสถานะ Specified Skilled Worker Type 1 เพื่อทำงานต่อได้สูงสุดอีก 5 ปี รวมเป็น 8 ปี นอกจากนี้ยังสามารถเปลี่ยนนายจ้างในอุตสาหกรรมเดียวกันได้ หลังจากอยู่ครบ 1–2 ปี เพื่อป้องกันการแข่งขันแย่งแรงงานในช่วงแรก รัฐบาลจะกำหนดโควตาผู้ฝึกงานตามสัดส่วนพนักงานประจำ โดยบริษัทในพื้นที่ชนบทจะได้โควตาสูงกว่าในเมืองถึง 3 เท่า เพื่อลดปัญหาขาดแคลนแรงงาน
ระบบใหม่นี้จะมาแทนที่ Technical Intern Training ที่ใช้มาตั้งแต่ปี 2536 ซึ่งเดิมมีเป้าหมายให้ผู้ฝึกงานจากประเทศกำลังพัฒนาได้เรียนรู้และเพิ่มพูนทักษะ แต่ต่อมากลับถูกวิจารณ์ว่ากลายเป็นช่องทางหาประโยชน์จากแรงงานราคาถูก และมีปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชน เช่น การไม่จ่ายค่าจ้างและสภาพการทำงานที่ไม่เหมาะสม การเปลี่ยนระบบครั้งนี้จึงมุ่งปรับปรุงให้โปร่งใสและยั่งยืนมากขึ้น
