“ข้าวไทย” ยังคงเป็นสินค้านำเข้าหลักของประเทศในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ และยังทำหน้าที่เป็น “เครื่องมือทางการทูต” ด้านความมั่นคงทางอาหารแก่ประเทศในเขตอาณา เช่น โกตดิวัวร์ แกมเบีย ไลบีเรีย และโตโก ที่ยังคงพึ่งพาการนำเข้าข้าวจากประเทศไทยในการรองรับความต้องการภายในประเทศ จากบทบาทดังกล่าวทำให้ประเทศไทยมีสถานะเป็น “food security guarantor” อีกทั้งประเทศไทยกำลังเผชิญกับการแข่งขันด้านส่งออกข้าวที่เพิ่มขึ้นจากอินเดียและเวียดนาม ดังนั้น การรักษาฐานตลาดข้าวไทยในแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ จึงจำเป็นต้องอาศัยหลายปัจจัยประกอบกัน ทั้งการเจรจาระดับรัฐต่อรัฐ (G-to-G) การสร้างความเชื่อมั่นในคุณภาพและความนิยมสินค้าข้าวไทย ตลอดจนการอำนวยความสะดวกด้านระบบการชำระเงิน
นอกเหนือจากสินค้าข้าวและสินค้าเกษตรแล้ว ประเทศในภูมิภาคนี้ยังมีศักยภาพในฐานะแหล่งวัตถุดิบต้นน้ำที่สำคัญสำหรับภาคเอกชนไทย ตัวอย่างเช่น กาบอง ที่เป็นหนึ่งในผู้ผลิตแร่แมงกานีสรายสำคัญของโลกที่ใช้ในเหล็กและแบตเตอรี่ EV ขณะที่กินีและเซียร์ราลีโอน มีทรัพยากรแร่เหล็กและบ็อกไซต์ขนาดใหญ่ ซึ่งหากภาคอุตสาหกรรมไทยสามารถเข้าถึงแหล่งวัตถุดิบนี้ได้โดยตรง จะช่วยเสริมสร้างความมั่นคงทางด้านทรัพยากร (resource security) และความสามารถในการแข่งขันของภาคอุตสาหกรรมไทยในระยะยาว อย่างไรก็ตาม ที่ผ่านมายังปรากฏกรณีการหลอกลวงทางไซเบอร์ (scam/fraud) และธุรกิจปลอมที่แอบอ้างบริษัทในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้เพื่อหลอกลวงนักลงทุนไทย สะท้อนถึงความจำเป็นที่ประเทศไทยต้องเพิ่มความระมัดระวังและเสริมกลไกการตรวจสอบในการดำเนินธุรกิจในตลาดใหม่ของภูมิภาคนี้
อีกทั้ง ประเทศโกตดิวัวร์ถือเป็นประเทศทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญกับประเทศไทย เนื่องจากมีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งและมีเสถียรภาพทางการเมืองสูง ซึ่งผู้ประกอบการไทยโดยเฉพาะภาคอุตสาหกรรมเครื่องกล เกษตร ชิ้นส่วนยานยนต์ เคมีภัณฑ์ และสินค้าอุปโภคบริโภค ที่ใช้ท่าเรือนครอาบิดจันเป็นศูนย์กลางในการกระจายสินค้าไปยังประเทศเพื่อนบ้านได้ ในขณะเดียวกันประเทศโกตดิวัวร์ยังสามารถเป็นแหล่งวัตถุดิบที่สำคัญของประเทศไทย เช่น โกโก้ ฝ้าย และแร่ธาตุ รวมถึงการขยายตัวของชนชั้นกลางในประเทศ ยังเปิดโอกาสให้สินค้าไลฟ์สไตล์ของไทย เช่น เครื่องสำอาง อาหารไทย และธุรกิจบริการ สามารถเจาะตลาดระดับ high-end ได้มากขึ้น
ข้อมูล: สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงดาการ์ เรียบเรียงโดย: ศูนย์ธุรกิจสัมพันธ์
